Bij MS beschadigt het immuunsysteem de beschermende laag om de zenuwbanen in de hersenen en het ruggenmerg. Die beschadiging verstoort de communicatie tussen de hersenen en de rest van het lichaam. MS verloopt bij de meeste mensen in schubs: periodes met meer klachten, afgewisseld met periodes van herstel. Bij anderen is er een geleidelijke achteruitgang zonder duidelijke schubs. Hoe MS zich precies uit, verschilt sterk per persoon.

Veelvoorkomende gevolgen zijn extreme vermoeidheid, problemen met lopen of balans, gevoelsstoornissen, concentratie- en geheugenproblemen, en cognitieve veranderingen die voor de buitenwereld onzichtbaar zijn maar dagelijks voelbaar.

Bij de ziekte van Parkinson gaan zenuwcellen in de hersenen verloren die dopamine aanmaken. Dopamine speelt een sleutelrol in de aansturing van beweging. Zonder voldoende dopamine raakt die aansturing verstoord.

Parkinson wordt vaak geassocieerd met trillen en stijfheid. Maar de ziekte heeft ook veel minder zichtbare gevolgen: vermoeidheid, slaapproblemen, depressie, moeite met plannen of concentreren, en veranderingen in spraak of slikken. Die niet-motorische gevolgen worden regelmatig onderschat, ook in de omgeving van de persoon zelf.